2023 yılını geride bırakarak 2024 yılına ulaşmış bulunuyoruz. Blogumun ve kişisel hedeflerimin özelinde bir yazı yazmak istedim.

Kimisine anlatmak kimisine yazmak kimisine de dinlemek iyi geliyor bu hayatta. Bana dümdüz anlatmak iyi geliyor aslında. Mesela hiç günlük tutamadım hayatımda. Olmadı yani bende. Uzun uzun hikayeler yazmak da benim yapabileceğim bir şey değil galiba. Ama kısa hikayeler anlatmak yakışıyor sanırım. Onları da yazmak, belli kalıpların içine sığdırmak zor oluyor. Öyle dümdüz anlatmak daha kolay oluyor benim için.

Konuşarak anlattıklarımı yazıya dökmek istediğimde nereden başlayacağımı bilemez halde klavyemin ışıklarının renkten renge bürünmesini, ekranımın parlaklığının hangi seviyede daha rahatsız edeceğini düşünür buluyorum. Elime kağıt kalem alsam, kağıtların eskisi kadar kaliteli olmadığını, kalemin ucunun ince mi kalın mı olması gerektiği, siyah mı kullanayım mavi mi gibi sorular ile cebelleşmenin ortasına düşüyorum.

Yeni bir şeye başlamak belki çoğunuzdan daha zor geliyordur bana. Kararsızıklarım mı beni buna zorluyor yoksa mükemmelliyetçiliğim mi yoruyor bilmiyorum. Ama yeni bir şeylere başlamak çok zor geliyor bana. Yeni yazılaya başlamak kadar yeni yıla da başlamak zorluyor aslında. Hatta elimde olsa belki de hâlâ eski yıllarda yaşamak isterdim. Ama tabi bu benim elimde değil. Oturduğum yerden, kendi konfor alanımdayken dahi öylece değişiyor yılın numarası.

Kendi konfor alanımda değişiyor yılın numarası ama sanki günden güne konfor alanım da daralıyor gibi. Oturduğum yerde dahi sanki iç huzurumu kaybediyorum. Çığlıklar atmak istiyorum. Sessiz çığlıklara karışıyor sesim. Kelimelere dökmek istiyorum. Sesli harfleri aralara serpiştiremiyorum. Kelimelerim, sonuna nokta alacak kadar anlamlı sıralanamıyorlar sanki.

İşte hal böyle iken, kendime koyduğum 2023 hedeflerine ulaşamadım. Blogumda da ulaşamadım. Ne performans olarak kendimi tatmin edebildim ne de siz okuyucularımı. Bunu söylerken istatistiklerden yola çıkıyorum. 2022 yılına göre daha az kelime kurmuşum, daha az yazı yazmışım, daha az okunmuş, daha az yorum almışım. Adeta bir duraklama ve belki de gerime yılı olmuş benim adıma.

Daha iyisini yapabileceğime inanmama rağmen olmamış, yapamamışım. Hedeflerimin ardında kaldım diye hayata küsecek biri değilim. Sadece kendime serzenişlerim biraz sert olur o kadar. Ama tabi ki sebeplerine dönüp bakarım neden olmadı diye.

Kendi hevessizliğim sanırım en birinci neden. Çünkü yazmaya odaklı motive kaybı yaşıyorum. Gerçi çoğu şeye karşı motivasyon kaybım var, blog da bundan nasibini alıyor tabi ki.

Konu belirlerler iken, anlatma odaklı gidemiyorum. O an aklıma gelenleri yazamıyorum. Dönüp illa müdahale ediyorum kendime. En son yazıya bakıyorum, aklımdaki ile farklı gölgeler oluşturan bir yazı olmuş, siliyorum.

Tabi siz değerli okuyucular, kendi içimdeki bu kavgayı hissediyorsunuz belki de. O yüzden sanki eskisi kadar çok uğramıyorsunuz buralara. Canınız sağ olsun. İyi bile dayandınız.

Belki de yazılarımı doğru yerde doğru zamanda doğru şekilde paylaşamıyorumdur. Bu yüzden bazı şeyler istenilen seviyeye gelemiyorum. Belki de bu sebeple motivasyonsuzluk ortaya çıkıyordur, bilemiyorum.

2023 yılı için kişisel olarak, kendime kısa ve uzun vadede koymuş olduğum hedeflere dair bir kıpırdanma oldu. Hatta hedeflediğim yerlerden birine çok yaklaştım desem yalan olmaz. Özellikle 2023 yılının son düzlüğüne denk gelmesi 2024 yılına dair umutlarımı yeşertti.

2024 yılı için tabi ki hedeflerim var. Öncelikli hedefim bugünüm ile tam 1 yıl sonrasını kıyasladığımda, seneye daha ileride olmuş olmayı hedefliyorum. 2023 yılında yazdığımdan daha çok yazı yayımlamayı, daha çok okunmayı ve daha çok etkileşim almayı hedefliyorum. İnanıyorum ki blogum ile hayatım birbirine paralel gidiyor. Çünkü hayatın bir alanı güzel gittiğinde diğer tüm alanlara sirayet ediyor. Bu yüzden hepimize güzel bir yıl diliyorum. Hedefleri tutturduğumuz, önceki yıllarımızı aratmayan bir yıl diliyorum. Konfor alanlarımızın genişlediği, bir şeylerle uğraştığımız anlarda dahi ferah bir ortam olmasını diliyorum.